Zaman zaman gazetelerde görüp okuduğumuz, insanda merak uyandıran, koca koca puntolarla atılan başlıklar arasında küçücük puntolarla araya sıkıştırılmış bir iki satırlık haberler “Olaylar, Vurulanlar, Ölenler, Patlamalar, Yürüyüş yapanlar…”

Gazeteyi eline alanlar “Ne oluyor acaba, savaş mı çıktı?” diyecekler ama “Kerkük” diye geçiyor birkaç cümleyle haber.

Adam alışmış bu gibi olaylara, umursamıyor bile. Koca koca puntolarla atılmış siyasete, spora, magazine dair haber başlıklarının arasında Kerkük’te yaşanan olayları umursamıyor bile.

Gözü bile değmiyor Kerkük’te can veren kardeşinin sitemine. Ruhu kanamıyor öz kardeşinin sahipsiz can verişine.

Tabii ki bunların arasında ıstırap duyan nice veli ve şuur sahiplerine sözüm yok.

***

Trafikte solladı diye birbirine silah çekenler, farklı takımı tutuyor diye birbirine ölümüne saldıranlar, seçim sonrası meydanlara kutlama yapmak için inen eli silahlı, beli bıçaklı kahramanlarımız, iki çadır yakıldı diye sokaklara dökülenler, bedelli askerlikte 25 gün için ortalığı ayağa kaldıranlar Kerkük’te yaşasalardı merak ediyorum ne yapacaklardı.

***

Peki nedir bu Kerkük’te bin yıldır yaşayan Türkmenlerin istekleri, ne demek istiyorlar? Bunu hiç düşündünüz mü? Aydınlarımız bunu hiç kendilerine dert ediyorlar mı?

Etmiyorlar... Çünkü menfaatlerine ters düşmekte, sosyete hayatları, düzenleri bozulmakta. Geçer akçe esir Türklüğün dertleri değil çünkü.

***

Biz biliyoruz ki Türk’ün Türk’ten başka dostu yoktur.

Bizi asıl üzen Türkiye’nin ekmeğini yiyen, suyunu içen, kimliğinde T.C vatandaşı yazan birçok kişinin sessizliği.

Rabia için hıçkırıklara boğulanlar Kerküklü çocuk Türk diye ümmetten mi sayılmıyor?

Daha dün Üç Türk can verdi, çocuk hastanesi bombalandı, onlarca soydaşınız yaralandı. Türkmenlerin yoğun olarak yaşadığı her yerde kan ve barut kokusu var, saldırılar var. Seçim sonuçları hileli, hakları gasp edilmiş insanlar var.

Kerkük’te can verenler insan olduğu kadar aynı zamanda dindaşınız, soydaşınız.

Barış güvercini uçuranlar, kobani için ağıt yakanlar neden çıkmıyor sesiniz?

Ya siz halklara özgürlük isteyenler,

Ya siz Filistin için, Kobani için yazanlar, çizenler neden yazmıyorsunuz Kerküklü soydaşınızın can verirken vicdanlarımıza seslenişini?

Tükendi mi kaleminizin mürekkebi, kısıldı mı sesiniz?

Efendinizi gücendirmekten mi çekinirsiniz?

Nesiller boyu hafızalardan silinmeyen 1959 yılında Türkmenlerin maruz kaldığı ikinci bir “Kerkük Katliamı” olmasını mı bekliyoruz?

***

Olaylar gösteriyor ki, topun namlusu Türkiye’ye çevrilmiştir. Soğuk savaştan çıkılmış sıcak savaş başlamıştır. Bu asimetrik bir savaştır.

Her koldan kuşatılan Türkiye’nin hudutları manevi iklimi olan Musul, Kerkük, Tuzhurmatu, Altunköprü, Süleymaniye ve daha nice Türkmeneli’nden başlar.

Bugün hudutlarımız işgal altında, soydaşlarımız can çekişmektedir.

Suriye’de, Irak’ta, İran’da Türk varlığı, Türk kimliği yok edilmek isteniyor. Sınırlarımızın dibinde ihanet çukurları açılıyor. Elbab’da, Afrin’de bu kuşatmayı yaran Türkiye elbette gün gelecek, tarih coğrafyaya sığmadığında manevi iklimi olan Misak-ı Milli topraklarında sancağını dalgalandıracaktır.

Üzülme Türkmen soydaşım, daha düne kadar birbirini yiyen Afrika’nın yamyamları bile bağımsız devlet kurarken, benim soylu, tarihin derinliklerinden gelen Türkmen’im tutsak diye. Davan yerde kalmayacak, bir asırdır akan kanın, gözyaşın dinecektir.

Senin sesine ses verecek, seninle ağlayıp seninle gülen Ülkücü Türk gençliği var, milletvekilleri var. Sen esir Türklerin kurtuluş bayrağısın. O bayrak yere düşmeyecek.

Kerkük Türk’tür Türk Kalacak...

Ne Mutlu Türküm Diyene!

En içten saygılarımla,

Ali YETGİN

Türkolog

alibugrayetgin@gmail.com