Kapitalizmin çarkları arasında can çekişen yeryüzü yine kaynıyor. Dış dünya peşinden iki büyük dünya savaşı getiren 19. Yüzyıl sonrasıyla muhteşem bir uyum içerisinde. Dünya satranç tahtasındaki şahlar, vezirler, kaleler ve piyonlar hala paylaşımını tamamlamış değil.

Bir taraftan Arap baharıyla şekillenen Ortadoğu’da İran aktif rol almaya çalışıyor, Rusya ile birlikte nükleer çalışmalar yapıyor diğer yandan Çin dünya ekonomisini neredeyse kontrol eder hale geliyor ve Doğu Türkistan üzerinde nükleer denemelerini dünyanın gözleri önünde yapıyor.

ABD, Rusya ve İngiltere Suriye’de kanlı, iğrenç Şii-Sünni kavgası dahil her türlü tezgâhı dünyaya meydan okuyarak işliyor.

ABD gel de bana bir tokat at dercesine PKK-PYD ile stratejik ortaklık kurup, ağır silahlarla PYD’yi donatıp Türkiye ile stratejik ortaklığını bitirdiğini ilan ediyor. Hiç şüphesiz bugün PYD’ye verilen silahlar yarın bize doğrultulacak.

Almanya bu paylaşımda kendi payını almak için hamle üstüne hamle yapıyor. Fransa bölgede varlığını iyiden iyiye hissettiriyor.

Rusya yerli ittifaklarını çoğaltarak bölgeden aslan payını kapmaya çalışıyor.

Dünya savaş(lar)ı için Katar meselesi gibi yeni cepheler oluşturuluyor. IŞİD gibi Örgütler ve devletlerin istihbaratları üzerinden derin bir savaş başlamış durumda.

Artık soğuk savaştan sıcak ve kanlı bir savaşa doğru sürüklendiğimiz ayan beyan ortada.  Bu nedenle silah pazarında 20. Yüzyılın başlarında olduğu gibi bir hareketlilik var. ABD Bölgedeki uydusu Suudi Arabistan’la 300 milyar dolarlık silah anlaşması yapıyor.

Bu süreçte Kadim Devletimiz içerisinde ihanet devletin ahtapot gibi bütün hücrelerine sirayet etmiş, ordularına sızmış, güvenliği zafiyete uğramıştır.

Devletimiz varlık mücadelesi veriyor. Bölgeyi şekillendirmek isteyen devletler FETÖ gibi örgütlerle Darbe girişimiyle yaklaşmakta olan Dünya savaşında Türkiye’yi piyon haline getirecek öldürücü darbeyi vurmak için pusuya yatmış.

Devletimiz içerisinde aklı selim görevliler bu süreci iyi okur iyi yönetirse 1974 Kıbrıs harekâtında olduğu gibi silah ambargoları uygulandığında Kıbrıs’ta olduğu gibi arabalı vapurlarla çıkarma yapmak zorunda kalmayız.

Yapılması gereken elzem şey milli silah sanayiinin bir an önce kalite ve güvenlik nitelikleri asla göz ardı edilmeden güçlendirilmesidir.

Savunma sanayimiz siyasi meselelerin tamamen dışında tutularak milli bir görev olarak devlet politikası haline getirilmelidir.

İktidarıyla muhalefetiyle hepimiz bu ülkede hür ve bağımsız yaşıyoruz. Devlet giderse hürriyet gider, adalet gider. Ne iktidar olmanın ne de muhalefet olmanın bir anlamı kalmaz.

Etrafımızdaki çember daraldığında bir gün silaha sarılmamız gerektiğinde elimizdeki silahla vurulmak istemiyorsak yapmamız gereken şey tehditlere, yıldırma operasyonlarına aldırmadan büyük bir kararlılıkla savunma sanayimizi tamamen yerli ve milli hale dönüştürmemiz gerekmektedir.

Darbe girişimlerinin, terör olaylarının, ekonomik bunalımların gölgesinde, kutuplaşmanın eşiğindeki Türkiye birlik ve bütünlüğünü sağlarsa ancak etrafındaki bu çemberi yarabilir, mazlumlara umut olabilir.

Sevginin temeli fedakarlıktır ve Vatan, Millet, dini İslam bizden fedakârlık beklemektedir. Milli Devlet Güçlü iktidar Atatürk’ün bize emaneti Türkiye Cumhuriyeti Devletini muasır medeniyetler seviyesine çıkaracak yegâne yoldur. 2023 Lider Ülke Türkiye yolunda En güçlü silah fikir, en güçlü fikir Türk Milliyetçiliğidir.

Ne Mutlu Türküm Diyene!

En içten saygılarımla,

Ali YETGİN

Türkolog

08.06.2017

ORTADOĞU GAZETESİ