Meşhur papaz! Brunson’un mahkeme süreci sonucu cezaevinde kalacağı sürenin uzaması ile başlayan ekonomik sabotaj ve beraberinde yaşanmaya başlayan spekülatif dolar kuru yükselişi ülke ekonomisini ve tabii olarak vatandaşı alabildiğine sarstı.

Ortalama 3-4 aylık süre içerisinde satın alma gücümüz üçte bir oranında azaldı. Hammaddesi dışarıya bağımlı İşletmeler fena halde yıprandılar. Devlet önemli bir kısmını dış alım ile temin ettiği enerji fiyatlarına kademeli zamlarla %30-35’ler oranında müdahale edince temel tüketim ürünleri ve faturalar can yakmaya başladı.

Bu enflasyonist ortamda satın alma gücü azalan vatandaş alın teri zayi edilmesin diye beklerken küçülen ve geneli konkordato kuyruğuna giren işverenlerinin : “ya ses çıkarma ya da sana eyvallah” naraları arasında söyleyeceğini de unutarak: “Bir yiyip bin şükretmek” konumuna geri döndü.

İşin buraya kadarı ithal kaynaklardan beslenen kurumların hammaddeye ulaşmadaki maddi ihtiyaçlarının artması ve devletin enerjiye yaptığı zamlar dolayısıyla üretim tesislerindeki girdi maliyetleri artan işverenin bunu fiyatlara yansıtmasını getirdi bu açık ama bir de bu bulanık ortamı her dönem kendi çıkarlarına alet eden birtakım dalkavuk, fırsatçı, üçkâğıtçı bir kesimimiz de var ki Allah bunları hayırlısıyla ıslah etsin.

Ticaret bakanımızın açıkladığı son istatistikler durumun vahametini anlamak için yeterli.

30 Ekim 2018 tarihine kadar yapılan denetim  çalışmalarında;

-5.565 firma ile 78.859 ürün denetlenmiş, 124 firmadan savunma istenmiş, 1591 ürün etiketinde aykırılıklar tespit edilmiş, yaklaşık 500.000 TL idari para cezası kesilmiştir.

-Şu zamana kadar vatandaşlardan ALO 175 tüketici ihbar hattına 47.821 şikâyet bildiriminde bulunulmuştur.

Sıradan bir vatandaş olarak bizler de temel tüketim maddelerine ulaşmada iyi kötü piyasa gerçeklerine hâkimiz, malum her ortalama vatandaş gibi üç kazanıp beş harcayanlardanız. O nedenledir ki etiketleri anlık takip edip en uygun şartlarda ihtiyaçlarımıza karşılamaya çalışıyoruz.

Marketleri, mağazaları, pazarları dolaştığımızda karşılaştığımız birçok yüz kızartıcı manzara var örneğin:

• Temmuz ayında 11.95 TL olan 2,5 kg’lık pirincin 19.65 TL’ye çıktığına şahidiz.
• Mesela birçok üründe etiket fiyatı ile kasa fiyatının uyuşmadığına şahit olduğumuz için hayal kırıklığı içerisindeyiz.
• Yine Haziran ayında 5.95 TL ye satılan 660 gramlık bir mısır konservesinin şu anda 450 gram olarak ve 6.95 TL’ye satılması karşısında şaşkınız.
• Hiçbir yurtdışı kaynak bedeli olmayan Allah’ın suyunun damacana fiyatının 5,00 TL’lerden asgari 10.00 TL’ye çıkarılmasından dolayı kızgınız.
• Milli sanayimizin dev şirketlerinin milletle alay edercesine sürekli girdi maliyetlerini bahane edip kendi milletinin evlatlarına karşı fırsatçılık yapmasından dolayı bu milletin öz evlatları olarak kardeşlerimize öfkeli ve kırgınız.
• Ortada bir yangın var bizde söndürülmesine yardımcı olalım diyerek zam artışlarımıza bile ses çıkarmadan ve bazen geciken alacaklarımıza rağmen eşek gibi çalışıp, bu ülke ve aydınlık geleceğimiz için çırpınıp dururken kendi insanımızın yarattığı stokçu, fırsatçı, fesatçı ve yalancı düzenin mağduru olmaktan dolayı üzüntülüyüz.
• Yerli üretime tabi yabancı firmaların Türkiye’deki ürettiği ürünlerden daha ziyade muadil milli üretim mallarımızın rekabette geri kalmasına ve mallarını onlara göre daha pahalı satmasını da ibretle gözlemliyoruz.
• Salt fiyatlarını devlet belirlediği ve genelde de fiyat indirimine gittiği için insülin ilaçlarını Türk pazarından toplayıp satmama kararı alan yabancı ilaç simsarlarının attığı bu adımdan da aksine memnunuz belki bu şekilde milli ilaç devrimimizi de gerçekleştirmek için bir bahanemiz oluşur.

Bir de enflasyonla mücadele tatavasına ikna olmamız bekleniyor.

Güya ben ve benim gibi tüketiciler sözüm ona  %10 indirimle almaya ikna edildiğimiz 9 kg’lık bir çamaşır deterjanının haziran ayında fiyatının ortalama 27,90 TL’lerden önce fırsatçılıkla 44,00 TL’lere çıkarılıp sonrada 40,00 TL’lere düşürüldüğüne ve bunun “%10 enflasyonla top yekûn mücadele” yalanının bir süsü olduğunu bilmekten uzağız.

Vallahi büsbütün aklımızla dalga geçiliyor ve ben buna çok öfkeleniyorum.

Ama şu bilinsin ki bu meselenin ne vicdanla, ne inançla, ne maliyetlerle ne de ilimle açıklanacak bir tarafı kalmadı. Belki öküz öldü (milli bilinç yerini bitmek bilmeyen doymazlığa bıraktı) belki ortaklıkta bitmeyecek yani birbirimize muhtaç olmaya devam edeceğiz ama bu ahlaki yoksunlukla milli olma hevesimiz ve hedefimiz kursağımızda kalacak diye korkuyorum.

Şu bilinsin ki biz yine de top yekûn bir millet olarak milli politikaların arkasında durmaya ve inatla kendi insanımızı desteklemeye devam edeceğiz.

Yerli üretime değil milli üretime sahip çıkmaya devam edeceğiz ve inadına “TÜRK MALI” diyeceğiz.

Herkesi kendi üretimine ve milli menfaatlerimize sahip çıkmaya davet ediyorum. Ancak milli duruş vatandaşına sahip çıkmaktan ve krizleri beraber kucaklamaktan geçer bunun da unutulmaması gerekir.

Parayı çok sevenlerin bunu anlaması şart diye düşünüyorum çünkü ortaklık iki taraf arasında, milli ve egemen bir devlet olmak da top yekûn bir milletin ortak atan kalbi ve milli mücadelesi ile olur.

Sevgi ve saygılarımla..