İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu, henüz ortada alınmış bir seçim kararı yokken Cumhurbaşkanlığı adaylığı için seçim kampanyası başlattı. Aslında bu kampanya, yeni bir gelişme değil; 2019 yılında koltuğa oturduğu anda bunun düğmesine basmıştı. Üstlendiği sıfat İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı olmasına rağmen, yaptıkları bu sıfatla uzaktan yakından bağdaşmıyor. Zira İstanbul halkına hizmet etmek gibi bir önceliği hiçbir zaman olmadı. 2019’dan bu yana Cumhurbaşkanlığı hayali peşinde yurt içi ve yurt dışı gezilere çıkıyor. CHP’yi kontrolü altına aldı. Medyayı bu hedef doğrultusunda kendine göre şekillendirdi. 2023 Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde aday olabilmek için ise adeta elinden geleni ardına koymadı; kazanın dibini sıyıracak kadar çaba harcadı.

"Kemal Kılıçdaroğlu olmasın, Cumhurbaşkanı adayı ben olayım" diyerek her türlü siyasi manevraya başvurmuştu. Bu siyasi manevraları uygularken de Meral Akşener’le iş birliği yapmıştı. Ancak Kemal Kılıçdaroğlu direnince, ikili onu aşmayı başaramadı.

Daha sonra neler yaşandıysa, Meral Akşener, hem Ekrem İmamoğlu’nu hem de Mansur Yavaş’ı kastederek şu çarpıcı açıklamayı yapmıştı: "Hepimiz dürüstlük nutukları atıp, dürüst olduğuna kefil olup seçilmesine vesile olduğumuz kişilerin, daha sonra kocaman birer hırsız olduğunu anladığımızda çektiğimiz acıları tarif etmem mümkün değil."

***

Ekrem İmamoğlu ise şimdi kontrolü altına aldığı CHP’de, avucunun içine aldığı Özgür Özel ile birlikte Cumhurbaşkanlığı adaylığı için önünün açıldığını düşünüyor. Siyasi açıdan durum böyle görünse de, hukuki olarak önünde aşması gereken pek çok sınav olduğu anlaşılıyor. Devlet yetkililerini tehdit etmek, sahte diploma iddiaları, yolsuzluk, rüşvet ve şaibeli işler gibi pek çok konuda, hem doğrudan hem de dolaylı olarak adı sıkça anılıyor. Bu sınavları nasıl geçeceğini bilmiyoruz. Ancak şu anda Cumhurbaşkanlığı adaylığı için kampanya düzenleyerek Türkiye’yi karış karış geziyor. Üstelik bunu Ramazan’ın huzurunu bozarak, toplumu gererek, ses ve görüntü kirliliği yaratarak yapıyor.

Hayırdır acaba?
Ortada bir seçim yokken, Ramazan ayının geçmesini bile beklemeden bu telaşı nedendir?
Belki de algılara yenik düşüp diyeceksiniz ki, bu adam atom karınca misali; İBB Başkanı olduğu günden beri İstanbul hizmete doydu, şimdi de artan enerjisini bu hayali için harcıyor? Hayır, o da yok!

Adamın işini ve görevini yapmadığını, bizzat CHP’li yazarlar ve yorumcular, koltuğa oturduğu günden beri zaten dile getiriyor. Yani bu, yalnızca bizim fark ettiğimiz bir trajedi değil.

İBB’yi yönetmeyi beceremeyen bir adam, şimdi Türkiye’yi yönetmeye talip oluyor. Şaka gibi, değil mi?
Kendi adına yönetmeyeceği, geçmişine ve çevresine baktığımızda açıkça görülüyor. Peki, kim adına yönetmeyi düşünüyor acaba? Amerika mı, İngiltere mi, yoksa Yunanistan mı?
Bu acelesine, telaşına bakılırsa, birilerinin onu arkasından iteklediği çok belli.

Ekrem İmamoğlu’nun ne davranışları, ne yaşantısı, ne de diyalogları bu topraklara ait gibi duruyor.
Yavuz Bülent Bakiler’in şu dizeleri de sanırım en çok ona yakışıyor:
“Kılığın kıyafetin sarmadı beni
Söylediğin türküler bizim türkümüz değil
Başka çeşmelerden doldurmuşsun tasını
Yüreğinde nakış yok, acı yok bizden
Bulutlar rahmetini kesmeden yavaş yavaş
İnsanlar selâmını esirgemeden
Savuş git içimizden…”

Bir türlü sonuç alamadığımız İstanbul’a hizmet yapmadığını bir kenara bırakalım; peki, Türkiye genelindeki kampanyasını kimin parasıyla finanse ediyor?
İstanbul halkının vergileriyle oluşan İBB bütçesi mi?
Yoksa CHP Genel Merkezi mi?
Belki de Ekrem İmamoğlu yahut onun emireri Özgür Özel cebinden ödüyordur?
Tüm bunların şeffaf bir şekilde aydınlatılması gerekmez mi?
Özgür-Ekrem ikilisinin CHP’de hangi adımında şeffaf davrandığını gördünüz ki?

Şu anda CHP’de, Cumhurbaşkanlığı adaylığını açıkça ilan eden Ekrem İmamoğlu ile adaylığını duyurmak için nabız yoklayan, uygun zemini kollayan ve Ekrem İmamoğlu’nun hukuki bir engele takılmasını kurnazca bekleyen Mansur Yavaş arasında bir çekişme yaşandığı apaçık bir gerçek. Özgür Özel’in de ruhu ve bedeniyle Ekrem İmamoğlu’nun yanında durduğu, tartışmasız bir şekilde kabul edilen bir durum.

6+HDP masasında yaşatılan rezaletler emin olun benzerleriyle yeniden yaşanacaktır. İstanbul ve Ankara halkı bunlardan hizmet beklerken yazık oluyor. Çivi çakmadan ikinci dönemlerini geçiren bu isimler, bir de utanmadan, pişkince Türkiye’nin yönetim koltuğunu hayal ediyor. Yüzsüzlüğün, pişkinliğin bile bir sınırı vardır, ama bunlarda o sınır da yok. İşte karakterlerini siz hayal edin…